Mr. Jones (1993)

Do you wanna know who I am, you gotta go where I am.

Bir süredir benzer türde filmler izlediğim için artık filmin konusundan ziyade hastalığın işlenişine bakar hale geldim. Yani bu filmlerde olan hiç bir şey beni şaşırtmıyor ama bildiğim bipolar tanımı dışına çıkan bir şey olduğunda dikkatimi daha çok çekiyor.

Mr. Jones..

Bir bipolar hasta bir de doktor. Aklınıza ne geliyorsa konu o. O yüzden konuya hiç girmeden Jones karakteri üzerinden bipolarlığın verilişine bakacağım.

Jones karakteri ağırlıklı manik ataklar geçiren ve bunu normali sanan biri. Ne zaman ki depresif atak geçiriyor ve ölüme yaklaşıyor, o zaman biraz hasta olduğunu kabul ediyor ve tedaviye olumlu bakıyor. Jones birçok bipolarda olduğu gibi hasta olmadığına inanan birisi. Çünkü tüm enerjisi ve düşünceleri manik dönemde yükselişe geçiyor ve o bunu normali sanıyor. Bir hastanın iyileşmesi için gerekli olan önce hastalığı kabul etmesi ve sonra da iyileşmek için çaba sarf etmesi gerekliliği filmde açıkça verilmiş. Kaldı ki tedavi tek başına değil, destek olarak dışarıdan gelecek sevgi, ilgi ve anlayışla yol alınabileceğinin altı çiziliyor.

Filmin bence en çarpıcı yanı, izleyiciye bipolarların neden manik ataklardan bu kadar keyif aldıklarını göstermesiydi. Richard Gere, Jones karakteriyle atak sıralarında sosyal ve umursamaz ve cesur bir portre çiziyor. Tabi ki bu normal olmayan durumlar aşırıya kaçtığı için tedavi edilmesi gereken bir hal alıyor ve o noktalarda da Jones hastahaneye yatırılıyor. Hastahanedeki birçok benzer hastanın durumu da aralarda verilerek söylenmek istenen çokça mesaj bu sayede verilmiş oluyor. Yani Jones tedavi edilirken, hastanenin tedavisinden uzaklaşan bir başka hasta depresif dönemde intiharı seçebiliyor.

Filmden çıkarılacak sonuç; bipolar olmak, zevkli manik atakların sonrasında ağır depresif atakları getirdiği için tedavi edilmek zorunda. (Yanlış hatırlamıyorsam intihar oranı %65’ti). Ve bu tedaviler çevrenin ilgisi, sevgisi ve desteğiyle yürütülmeli. Doktorlar bir yere kadar hastaya yardımcı olabildikleri için hastanın kendi çabasının ve isteğinin de olması gerekli. Sonuçta filmde doktorun dediği gibi, bu da şeker hastalığı gibi vücutta kimyasal dengenin bozulması sonucu ortaya çıkan bir hastalık ve tedavisi var. Bu dengeyi sağlayabilecek ilaçlarla bu mümkün.

One thought on “Mr. Jones (1993)

  1. Anonim

    filmin final sahnesi çatı da ama aslında devam edeceğini sandım. orada öyle bitmesi sürpriz oldu. ben biraz daha devam edip bir şeylere bağlanacağını duşundum. yazınız filmi daha iyi anlamama yardımcı oldu. teşekkür ederim.

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.