Timecrimes (2007)

Diegesis

El Joven: Did you talk to yourself?

Şu ana kadar izlediğim “zaman” filmleri içerisinde, yoğun suçlanma korkusunu hissettiğim filmdir Timecimes. Diğerleri daha çok kaybetme korkusu üzerine kuruluydu.

Filmin ne anlattığı ise, karısıyla birlikte yeni bir eve taşınan Hector’un, bakmaması gereken bir şeye bakması ve iç hesaplaşmasıdır. Bunu yaparken de seyirciyi peşinden sürüklemektedir.

Nasıl oluyor da oluyor bu peki?

Bir filmde kadına bakmak için, teoride 3 farklı bakıştan söz edilmektedir. Birincisi kameranın bakışı, ki kullananın bir erkek olduğu varsayılır; ikincisi seyircinin filme bakışı, ki bu da bir nevi dikiz olarak kabul edilmektedir; üçüncüsü ise filmdeki erkek karakterin kadına bakışı, ki bununla da özdeşleşilir.

Timecrimes’da dördüncü bir bakış da dürbünle bakan Hector tarafından bakmaması gereken birşeye gözünün kayması olarak verilmektedir. Ve tüm hikaye, zamanı o bakışa kadar geri almaya çalışmasıyla devam eder. Ama o göz kaymıştır bir kere, ve korkulan herşeyi yaratmaya başlamıştır ve bu durum içinden çıkılmaz bir suçlanmaya dönüşmüştür.

Kendisine huzur veren herşeye bir ihanettir bu bakış. Yapmaması gereken birşey olduğunu bildiği için bütün kendilerinden nefret eder. O kadar ki, her bir kendini öldürmeye kadar gider bu durum.

Ve loop…

Sürekli başa sarar, sürekli zarar görür, sürekli zarar verir (en çok kendine), olmadığı birşeye dönüşür sonunda Hector. Bu son hali bildiği kendisine hiç benzememektedir.

Peki nedir onun kendini bu kadar suçlamasına sebep olan?

Sadece o bakışın sebep olabileceği herşeyden korkmaktadır. Aslında bakışla yaptığı birşey de yoktur Hector’un. Fantazisi bile ihanet sayılabilmektedir kendine, kendilerine. İhanet için, düşünmekle eyleme geçirmek arasında bir fark olmadığını bilmektedir. Hatta belki eyleme geçirse tüketerek bu kadar acı çekmeyeceğini de düşünmektedir anlatı içerisinde. Güzel olan bir şeye ihanet etmek..

Ve loop.

Kendinden kaçmak

Kendine rastlamak

Yüzüne gözüne bulaştırmak

Kendini hatırlamak

Kendini suçlamak

Kendinden kaçamamak.

Daha önce belirttiğim gibi, sinemanın erkek bakışı filmde verilen ve erkek hesaplaşması hissedilen.

Lakin,

Sinema bakışı böyle verilince, izleyicinin cinsiyetsiz olması da gereken.

3 thoughts on “Timecrimes (2007)

  1. […] Time Traveler’s Wife), Koş Lola Koş (Run Lola Run), Frekans (Frequency), Kapsül (Primer), Suç Zamanı (TimeCrimes/Los cronocrimenes), Zaman Haydutları (Time Bandits), Triangle, Rastlantının Böylesi […]

  2. […] yönetmeni Nacho Vigalondo’yu Timecrimes’la hatırlayacağız. Kendisi daha çok kısa filmler çeken bir yönetmen. Hatta bir filmiyle […]

  3. […] ayıran ve bir kısmına yaklaştıran içindeki döngü yani loop. Back to the Future, Timecrimes, Primer, Looper ve Triangle’da benzer döngüler konu edilmişti. Ama şu kadarını söyleyeyim, […]

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.